تبلیغات
روضه خوانان - مثنوی بیستم – وصیّت حضرت امیر
" امام حسین (علیه السلام) : من كشته اشكم؛ هر مؤمنى مرا یاد كند، اشكش روان شود. امالی صدوق،ص137 "
روضه خوانان

 

 


 

حرفهای امشبت بوی وصیّت می دهد

بوی غم  بوی عزا  بوی مصیبت می دهد

خوب شد عبّاس را کردی علی   زهرانشان

دست یارم را چرا دادی به دست پهلوان

شرح حالت از نگاه و آه  می پرسم پدر

ماجرایی گفته ای که سخت می ترسم پدر

حرف رفتن می زنی ُّو جانشینیِّ حسن

حرف ری  حرف سر نیزه نشین یار من

حرف دیر راهب و نور تنور خانه شد

حرف از بند اسارت  حرف از ویرانه شد

قصّه ی روز وداع دلبر و دل مشکل است

حرف از حلقوم و تیغ تشنه کام قاتل است

راستگو هستی ولی این حرف منطق نیست  نه!!!

سرنوشت یک سه ساله  طعنه و دق نیست  نه!!!

کاسه های شیر در حال تو تأثیری نداشت

روضه ی کوفه برایم تحفه جز پیری نداشت

دستمزد خوبیّت در کوفه جز نیرنگ نیست

روزیِّ آل علی جز ناسزا و سنگ نیست

بی تو در این شهر می ماند حسین من غریب

بهر استشفای تو ذکرم شده أمــّن یجیب

حمد می خوانم شفایت را بگیرم از خدا

تا نبینم روی نی بابا سر از تن جدا




موضوعات مرتبط : حضرت علی (ع) ،


ادامه مطلب
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 18 تیر 1394 | نویسنده : علی شیخ نجدی | نظرات ()

 

بیشتر از چه مطالبی استفاده میکنید؟





  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

 

تمامی حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به روضه خوانان می باشد و انتشار مطالب با ذکر منبع مانعی ندارد.